It’s not simple to say گفتنش ساده نیست
Most days I don’t recognize me خیلی از روزها من خودمو تشخیص نمیدم توی
These shoes and this apron این کفش و این پیراهن
That place and its patrons اون مکان و حامیانش
Have taken more than I gave ’em بیشتر از اون چیزی که دادم ازم گرفتن
It’s not easy to know این آسون نیست که بدونی
I’m not anything like I used to be من هیچی نیستم مثل همیشه که عادت دارم نباشم
Although it’s true اگر چه درسته
I was never attention sweet center من هیچوقت مورد توجه قرار نگرفتم
I still remember that girl من هنوز اون دختر رو به یاد میارم (خود قبلیش)
She’s imperfect but she tries اون کامل نیست اما تلاششو می‌کنه
She is good but she lies اون آدم خوبیه ولی دروغ میگه
She is hard on herself اون به خودش سخت می‌گیره
She is broken and won’t ask for help اون شکستس ولی درخواست کمک نمی‌کنه
She is messy but she’s kind اون آشفتس ولی مهربونه
She is lonely most of the time اون بیشتروقتا تنهاس
She is all of this mixed up اون ترکیبی از همۀ اینهاست
And baked in a beautiful pie و پخته شده توی یه پای (نوعی شيرينی) خوشگل
She is gone but she used to be mine اون رفته ولی اون قبلاً مال من بود (من بودم)
It’s not what I asked for این چیزی نیست که خواستم بودم
Sometimes life just slips in through a back door بعضی وقتا زندگی فقط از در پشتی می‌ذاره میره
And carves out a person و شخصی رو حک میکنه
And makes you believe it’s all true و باعث میشن تو باور کنی اینا همه درسته
And now I’ve got you و الآن من تورو دارم
And you’re not what I asked for و تو چیزی نبودی که من می‌خواستم
If I’m honest I know I would give it all back اگه صادق باشم می‌دونم که می‌خوام همه چیزو به عقب برگردونم
For a chance to start over برای یه فرصت، برای شروع دوباره
And rewrite an ending or two از نو یک یا دو پایان رو می‌نویسم
For the girl that I knew برای دختری که الآن می‌شناسم
Who be reckless just enough چه کسی تا این اندازه بی مسئولیت میشه
Who can hurt but چه کسی می‌تونه صدمه بزنه اما
Who learns how to toughen up when she’s bruised کسی که می‌دونست چطوری دوباره بلند شه، وقتی که داغون شده
And gets used by a man who can’t love و عادت کنه به بودن با مردی که نمی‌تونه عشق بورزه
And then she’ll get stuck and be scared و بعد اون گیر می‌کنه و می‌ترسه
Of the life that’s inside her از زندگی که درونشه
Growing stronger each day هر روز قوی تر میشه
‘Til it finally reminds her تا موقعی که بالاخره بهش یادآوری کنه
To fight just a little تا یه ذرۀ دیگه بجنگه
To bring back the fire in her eyes تا آتیش رو دوباره به چشماش برگردونه
That’s been gone but it used to be mine این از بین رفته اما مال من بود
Used to be mine قبلاً من بودم
She is messy but she’s kind اون آشفتس ولی مهربونه
She is lonely most of the time اون بیشتروقتا تنهاس
She is all of this mixed up and baked in a beautiful pie اون همۀ ایناست، میکس شده و پخته شده تو یه پای (نوعی شيرينی) خوشگل
She is gone but she used to be mine اون رفته ولی اون قبلاً مال من بود (من بودم)