Yesterday when I was young دیروز که جوون بودم
The taste of life was sweet as rain upon my tongue طعم زندگی همچون بارون شیرین رو زبونم بود
I teased at life as if it were a foolish game زندگی رو دست می‌انداختم انگار بازی احمقانه‌ای بود
The way the evening breeze may tease a candle flame همونطور که نسیم شامگاهی شعله شعمی رو دست می‌ندازه
The thousand dreams I dreamed, the splendid things I planned هزاران رؤیا تو سر داشتم، برنامه های باشکوهی می چیدم
I always built… alas! on weak and shifting sand دریغا که همیشه اونارو رو شن های سست و روانی می‌ساختم
I lived by night and shunned the naked light of day شب ها زندگی می‌کردم و از نور عریان روز دوری می‌کردم
And only now I see how the years ran away و حالاست که می‌بینم اون سال ها چطور از دستم رفتن
Yesterday when I was young دیروز که جوون بودم
So many drinking songs were waiting to be sung ترانه های مستی‌آور بسیاری چشم به راه بودن تا خونده بشن
So many wild pleasures that lay in store for me لذت های رام نشدنی بسیاری برام اندوخته شده بود
And so much pain my dazzled eyes refused to see و چه رنج های زیادی که چشمای خیره‌ام حاضر به دیدنشون نبود
I ran so fast that time and youth at last ran out چنان سریع دویدم که زمان و جوونی سرانجام به پایان رسید
I never stopped to think what life was all about هرگز نایستادم تا بیندیشم زندگی اصلاً درباره چی بود
And every conversation I can now recall و هر گفتگویی رو که اکنون می‌تونم به یاد بیارم
Concerned itself with me, and nothing else at all منو تو خودش فرو می‌برد و دیگه هیچ
Yesterday the moon was blue دیروز ماه آبی بود
And every crazy day brought something new to do و هر روز برامون چیز تازه ای به ارمغان می‌آورد
I used my magic age as if it were a wand طوری از عمرم استفاده کردم که انگار عصای جادویی بود
And never saw the waste and emptiness beyond و هیچوقت چیزی فراتر از بیهودگی و پوچی ندیدم
The game of love I played with arrogance and pride بازی عشق رو با غرور و سرافرازی بازی کردم
And every flame I lit too quickly, quickly died و هر شعله که می‌افروختم، زود زود، خاموش شد
The friends I made all seemed, somehow, to drift away دوستانی که پیدا کردم به نظر می‌رسد همه به نوعی سرگردون شدن
And only I am left on stage to end the play و فقط من روی صحنه باقی موندم تا این نمایش نامه رو تموم کنم
There are so many songs in me that won't be sung ترانه های زیادی درونم هست که خونده نخواهد شد
I feel the bitter taste of tears upon my tongue طعم تلخ اشک رو رو زبونم حس می‌کنم
And the time has come for me to pay for yesterday و منو برای دیروز، زمان تاوان پس دادن فرا رسیده است
When I was young که جوون بودم