Yesterday when I was young اون روزها وقتی جوان بودم
The taste of life was sweet as rain upon my tongue طعم زندگی به زبونم مثل شیرینی قطره های باران بود
I teased at life سر به سر زندگی میذاشتم
As if it were a foolish game گویی بازی احمقانه‌ایه
The way the evening breeze may tease a candle flame همونطور که نسیم شامگاهی سر به سر شعله شمع میذاره
The thousand dreams I dreamed هزاران رویا در سر
The splendid things I planned چه برنامه‌های باشکوهی برای خودم داشتم
I always built, alas, on weak and shifting sand افسوس که هر چی میساختم، بر شنهای روان میساختم
I lived by night and shunned the naked light of day شبها میزیستم و از نور عریان روز میگریختم
And only now I see how the years ran away و الان تنها می‌بینم که سالها چطور از جلوم میگذرن
Yesterday when I was young آون روزها وقتی جوان بودم
So many happy songs were waiting to be sung چه بسیار ترانه‌های شاد که در انتظار سرودن بودن
So many wayward pleasures lay in store for me چه بسیار سرخوشیهایی که در انتظار من بودن
And so much pain my dazzled eyes refused to see و چه بسیار درد و رنجهایی بودند که چشمان خیره‌ام نمیدید
I ran so fast that time and youth at last ran out به سرعت میدویدم و جوانی و زمان را به زانو درآوردم
I never stopped to think what life was all about و هرگز مکث نکردم تا ببینم معنای زندگی چیست
And every conversation I can now recall و هر گفتگویی که الان میتونم به یاد ‌بیارم
Concerned itself with me, me and nothing else at all مرا در خود فرو میبرد، من و دیگر هیچ
Yesterday the moon was blue اون روزها ماه غمگین بود
And every crazy day brought something new to do و هر روز شوریده،‌ چیز تازه‌ای برای ما به ارمغان داشت
I used my magic age as if it were a wand عمرم را مثل عصای جادو به کار میبردم
And never saw the waste and emptiness beyond و هرگز بیهودگی و هدر رفتن ناشی از آن را نمیدیدم
The game of love I played with arrogance and pride بازی عشق بود که با تکبر و غرور نقش‌ آفرینی میکردم
And every flame I lit too quickly, quickly died و هر شعله‌ای که افروختم، ‌به سرعت خاموش شد
The friends I made all seemed somehow to drift away تمام دوستانم به نوعی پراکنده شدن
And only I am left on stage to end the play و در آخر من، تنها بر صحنه نمایش باقی موندم
There are so many songs in me that won’t be sung چه بسیار ترانه‌هایی در ذهنم هستند که هرگز خوانده نخواهند شد
I feel the bitter taste of tears upon my tongue روی زبانم طعم تلخ قطره‌ای اشک را احساس میکنم
The time has come for me to pay for و زمان به سویم می‌آید به تاوان آن روزها
Yesterday when I was young اون روزها وقتی که جوان بودم
Yesterday when I was young آون روزها وقتی جوان بودم
So many happy songs were waiting to be sung چه بسیار ترانه‌های شاد که در انتظار سرودن بودن
So many wayward pleasures lay in store for me چه بسیار سرخوشیهایی که در انتظار من بودن
And so much pain my dazzled eyes refused to see و چه بسیار درد و رنجهایی بودند که چشمان خیره‌ام نمیدید